چشمان گرسنه ی خود را

 مظلوم کوچک !

دیگر غریبه ای کوله بار بر دوش

از پشت خاموشی نخلستان

سبز نمی شود !

                "محمد حسین انصاری نژاد"

پدر می سوخت وهی گر می گرفت

                         هی گر می گرفت

                           هی گر...

دلم می سوخت

اما نه برای عروسک های دختر همسایه

نه برای کفش و پیراهن و...

برای پدری که دوستش داشتم

                   دوستش دارم

مادر گریه می کرد ومی گفت :خدایا چرا من

                                                چرا ما

                                                چرا / چرا؟

و هی گریه می کرد

و هی

دلم درد می گرفت و گلویم ورم می کرد

مادر گریه می کرد

ومن نمی شنیدم

دیگر هیچ چیز نمی شنیدم

پدر می سوخت و هی گر می گرفت

                        هی گر ...

ومن پشت میز کارش

                             روزنامه راورق می زدم

این جهان پرازصدای حرکت پاهای مردمی است

که همچنان که تو را می بوسند

در ذهن خود

              طناب دار تو را می بافند

                                              "  فروغ فرخزاد"

تو همون حس غریبی که دوباره تازه میشه

مث ابرا که می بارن رو تن سنگی شیشه

آینه ها رنگی ندارن تا تو برگردی به خونه

تا بشن خیس نگاهت نامه های عاشقونه

تا بگن زندگی بی تو یه اتاق سوت وکور

این عروسکای چوبی با دل آدما جور

حالا من موندم و عکسی که تورو یادم میاره

این دقیقه های بی تو, تو دلم غصه میکاره

من برای با تو بودن ازهمه دنیا گذشتم

حالا چی مونده واسه من ,قاب عکسی که شکستم

برای روز هایی که دلخوش ماندن بودم

میروم

             تا تو را با طعم دلتنگی چشیده باشم

                                           "جواد سلطانی"

سلام

و باز هم عذر خواهی میکنم از اینکه همیشه دیر می رسم

خیلی وقت بی قرارم / آسمون گرفته انگار

وقتی با بغض غریبی / تو می گی خدا نگهدار 

مث اینکه کشتی دل / یدفعه به گل نشسته

یا که سنگای زمونه / آینه هامونو شکسته  

ماهیای تنگ قلبم/ انگاری بازم اسیرن

پرن از حس نگاهت / چرا آروم نمی گیرن؟ 

خیلی وقت بی قرارم/ بازم از تو گله دارم

کاش می دونستی که شبها / من ستاره می شمارم 

غصه هام تموم نمی شن /ابر چشمام گله داره

ای خدای آسونا/ چرا بارون نمی باره ؟ 

وقتی میرسم به اینجا / به خودم میگم کجایی

آخه دیوونه عاشق/ شده قسمتت جدایی...

دیروز گازهای عجیب وغریب

و امروز

نوک دماغ شما

می خواهی امتداد دماغت را در کتاب گینس ثبت کنی؟

پس ادامه بده

تو دروغ بباف

و من آنقدر به دور انگشتانم  می چرخم

تا بشوم

            کلاف

                   کلاف...

ببین

یک واژه کم دارم تا سرت داد بکشم...

می شه دستاتو گرفت /توی این تاریکی

                                            " فرزاد حسنی"

"آیا بر انسان روزگارانی نگذشت که چیزی لایق ذکر هیچ نبود "

                                                                       سوره انسان

خیلی دلم می خواست منم یه شعر بفرستم رادیو جوان تا اینطوری بگم که منم بنده ی فراموش کاری

نیستم اما انکار لیاقتش رو نداشتم اما این غزل ناچیز رو تقدیم میکنم به خدای مهربونم که به قدرت نامتناهی اش ایمان دارم

غزل غزل به هوای شما نفس دارم

و ذکر یاد شما تا به سر رسد کارم

هوای ادم وشکل فریب... گندم ...سیب

و اشک های پیاپی که من گنه کارم

((منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن))

و دوره گرد فقیری به گرد بازارم

شما همیشه مرادر کنار خود دارید

طنین این سخنت می زند به زنگارم

که عشق نام لطیف شما خدای دلم

بگو به یمن وجود شما چه کم دارم

هیچوقت

           به آخر نرسیدم

                            "مهناز خسروآبادی"

سلام و با عرض پوزش از این که دیر به دیر به روز می شم

در گرگ ومیش گیج شبی آب می شود

نیلوفری که طعمه ی مرداب می شود

گویی که لاشه های تن بی قراراو

در حجبی از سکوت زنی قاب می شود

داغی است صخره ها به دل بی قرار موج

وقت غروب سر کش و بی تاب می شود

دردی که روی سینه او موج می زند

زخمی است قطره قطره که سیلاب می شود

تب های تند زود عرق می کند ولی

زخم است این که یک غزل ناب می شود

فعل احمتانه ایست

برای فراموشی شما

اما من می خواهم به طرز احمقانه ای

فراموش شوم ...

دلم گرفته ولی آسمان نمی بارد

سکوت پنجره ها ٬انتظار یک کوپه

وتیک تیک غزل حس تازه ای دارد

گرفته روح غریبم دلش نمی خواهد

دوباره خاطره های تو را نگه دارد

نگاه آخر تو ٬ گونه های خیس و قطار

ومن که می روم اما خیال نگذارد

به یاد خاطره های پریده رنگ شما

دو چشم دفتر شعرم همیشه می بارد

و حتی خودش هم سر از کارش در نمی آورد

که خط بکشد 

روی خط کشی های خیابان

نایستد

رد شود

از خطوط مبهمی که خاطرات خط خطی اش را

                                                              خاک نمی کنند...

اینکه روی قله ایستاده ام

تصویر وهم آلودی

از سقوط من است

سیاه پوش عشقی هستم

که بالاتر از آن رنگی نیست...